محمدامین نجفی سه‌شنبه ۱۵ / ۱۱ / ۱۳۹۸ | ۰۷:۱۰ https://www.yjc.ir/00ULh3
اینجا قلعه گنج است؛ جایی که در اوج محرومیت، زندگی جلوه‌های زیبایی هم دارد. داستان حصیربافی در قلعه گنج، روایت مردمان کپرنشینی است که با دست خالی تار و پود حصیر را در هم تنیده و هرآنچه را که می‌بافند هرکدام قصه‌ای برای خود دارد. دست ساخته‌های اهالی قلعه گنج با غم و شادی آنان عجین است، چنان که گویی هر سبد یا زیر انداز و ... که بافته اند راز‌هایی در دل دارد که شنیدنش گوش دل می‌خواهد. اهالی قلعه گنج کارخانه و کارگاه ندارند؛ هر کپر کارگاهی است برای خودش؛ هم محل زندگی شان است و هم محل کار. بوته (درختچه داز) یا همان «پیش» مواد اولیه کار بیش از یک هزار زن و مرد روستایی قلعه گنج است. این مجموعه عکس روایت گنج‌های پنهان این سرزمین است و شما را به کپر‌هایی می‌برد که صاحبانشان دریافته اند، مهر و محبت ارزشمندترین گنج جهان هستند.
عضویت در کانال سروش عکس
انتشار یافته: ۴
در انتظار بررسی: ۰
رسول
|
Finland
|
۲۱:۱۷ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۵
افتخار میکنم‌که یه دهاتی قلعه گنجی هستم
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۳۴ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۵
ولی خوش به حالشان چه زندگی ساده و بی الایشی دارن
بیداد
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۷:۴۸ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۵
امیدوارم که با خرید این صنایع،کمک کنیم به این خانواده ها. با به به و چه چه، تغییری در زندگیشان ایجاد نمیشه
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۰۹:۰۶ - ۱۳۹۸/۱۱/۲۸
اینها حصیر رو برای زیر انداز خودشون میبافن . و دستهاشون زودتر از چهرشون پیشر میشه
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
عضویت در کانال سروش عکس