![آرزوی بزرگ زهره حمیدی + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754468_259.jpg)
مجید قناد معروف به عمو قناد، مجری برنامه «فیتیلهایها» در پاسخ به سوال کامران نجفزاده مبنی بر اینکه چه شد از برنامه «فیتیلهایها» فاصله گرفتید؟ گفت: من همه برنامههایم را دوست دارم، اما در یک مقطع زمانی در اثر اتفاقی که دوست نداشتم، برنامهای را که با تمام وجود برایش زحمت کشیدم و کار میکردم، روح مرا مکدر کرد. چون معمولاً هرکس تهیهکننده است، برنامه را مانند بچّه خودش میداند.
قناد در پاسخ به این سوال که آیا دوست دارید بعد ۱۰ سال درباره ماجرای تعطیل شدن «فیتیلهایها» صحبت کنید؟ توضیح داد: معمولاً کسی از خانه خودش صحبتی را بیرون نمیبرد. بخاطر آن اتفاقی که در آن برنامه افتاد، واقعاً دلم شکست! جالب اینجاست که مردم هم متوجه شدند، چه اتفاقی افتاده است. از نظر من آن برنامه دیگر برنامه همیشگیام نبود. تنها کاری که میکردم، در عین اینکه جمعهها ساعت ۶:۳۰ صبح به شبکه میآمدم، در خلوتی خیابان با صدای بلند داد میزدم. وقتی دلم میخواست کسی را دعوا کنم، فکر میکردم روبهرویم است و همان صحبتها را فریاد میزدم.
مجری برنامه «فیتیلهایها» ادامه داد: میگفتم بچّه این چیزها را نمیخواهد! اصلاً برنامه دیگر برای بچّهها نیست، برای بزرگترها شده است. ما در کارمان وظیفهای داریم. ولی متاسفانه به اختلاف با عوامل خوردیم.
وی در پاسخ به این سوال که علاوه بر «فیتیلهایها» با قلقلی هم به مشکل خوردید؟ چرا قلقلی لال آفریده شد؟ گفت: نه! البته قلقلی برای برنامه لال آفریده شد. من سال ۱۳۶۲ برحسب تصادف به شهربازی رفته بودم. دوست هنرمندم قلقلی را دیدم، که چقدر زیبا پانتومیم اجرا میکرد. بلافاصله چهرههای مردم را دیدم، تا بازخورد کار را ببینم. دیدم مردم با ذوق کارهای او را دنبال میکنند. پیش قلقلی رفتم و گفتم دلت میخواهد به تلویزیون بیای؟ ایشان گفت آره آره! خیلی دوست دارم. من هم او را به تهیهکننده معرفی کردم.
قناد درباره دلیل صحبت نکردن قلقلی گفت: به این دلیل به قلقلی گفتیم صحبت نکند، که بعضی از بچّهها کمرو و خجالتی هستند و صحبت نمیکنند. ما هم نقشی را انتخاب کردیم، که در عین خوشمزگی شاد هم باشد. آن بچّههایی هم که ناشنوا هستند، از حرکات او متوجه صحبتش بشوند.
مجری برنامه «فیتیلهایها» در پاسخ به سوال کامران نجفزاده مبنی بر اینکه قلقلی نماد بچّههای نجیب و ساکت نسل جنگ و موشک باران بود؟ گفت: آفرین! کودکانی که این شرایط دست خودشان نبوده و اتفاقی بوده که برایشان رخ داده است.