محققان استرالیایی نسبت به یک پارادوکس تکان‌دهنده در مورد دارو‌های محبوب کاهش وزن مانند اوزمپیک و مونگارو هشدار داده‌اند.

باشگاه خبرنگاران جوان - در حالی که دارو‌های کاهش وزن درمان چاقی را متحول کرده‌اند، اما باعث ظهور مجدد اسکوربوت نیز می‌شوند، یک بیماری سنتی که زمانی در قرن‌های گذشته در بین دزدان دریایی و ملوانان شایع بود و تصور می‌شد که به صفحات کتاب‌های تاریخ منتقل شده است.

نکته قابل توجه این است که محققان دانشگاه نیوکاسل در استرالیا ۴۱ مطالعه را که شامل بیش از ۵۰،۰۰۰ نفر مصرف‌کننده این دارو‌ها بود، بررسی کردند و یک شکاف علمی قابل توجه را کشف کردند: اگرچه همه مطالعات به طور دقیق کاهش وزن را زیر نظر داشتند، اما تنها دو مطالعه به بررسی این موضوع پرداختند که آیا شرکت‌کنندگان رژیم غذایی سالمی را حفظ کرده‌اند یا خیر. این بدان معناست که تأثیر واقعی این دارو‌ها بر سلامت بیماران در مطالعات علمی تا حد زیادی ناشناخته مانده است. کاهش وزن لزوماً معادل سلامتی خوب نیست؛ حتی ممکن است به قیمت تغذیه مناسب تمام شود.

دکتر کلر کالینز، نویسنده اصلی این مطالعه، می‌گوید: «این دارو‌ها بدون شک مؤثر هستند، اما کاهش وزن به طور خودکار به معنای سلامتی خوب نیست. تغذیه مناسب قطعه گمشده معادله است.»

این مطالعه نشان می‌دهد که مکانیسم پشت این مشکل ساده و سرراست است. این دارو‌ها تقریباً اشتها را به طور کامل سرکوب می‌کنند و باعث می‌شوند افراد به طور قابل توجهی کمتر از حد معمول غذا بخورند. این کاهش شدید در مصرف غذا ناگزیر منجر به کمبود شدید مواد مغذی ضروری، به ویژه ویتامین C که در میوه‌ها و سبزیجات یافت می‌شود، می‌شود. عوارض جانبی ناخوشایند، مانند حالت تهوع، استفراغ و یبوست، غذا خوردن را حتی دشوارتر می‌کند و اوضاع را تشدید می‌کند.

با ادامه مصرف این دارو‌ها برای ماه‌ها یا سال‌ها، همانطور که برای اکثر بیماران اتفاق می‌افتد، خطر ابتلا به کمبود مزمن تغذیه به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد.

هنگامی که بدن به مدت یک تا سه ماه فاقد ویتامین C باشد، اسکوربوت به تدریج ایجاد می‌شود. علائم آن ناخوشایند و نگران‌کننده است: لثه‌ها شروع به تورم، بنفش شدن و سپس خونریزی می‌کنند و دندان‌ها شروع به شل شدن می‌کنند. زیر پوست، خونریزی و کبودی به راحتی و به طور غیرطبیعی ظاهر می‌شود، پا‌ها متورم می‌شوند و مو‌ها خشک، شکننده و با الگوی مارپیچی عجیبی می‌شکنند.

در موارد پیشرفته و درمان نشده، فرد می‌تواند به دلیل آسیب لثه، دندان‌های خود را برای همیشه از دست بدهد. درمان این بیماری در صورت تشخیص زودهنگام، با تکیه بر مکمل‌های ویتامین C و رژیم غذایی سرشار از میوه‌ها و سبزیجات تازه، ساده است. این امر می‌تواند منجر به بهبود تنها در عرض دو روز و بهبودی کامل در عرض دو هفته شود.

رابی ویلیامز، خواننده مشهور بریتانیایی، ۵۱ ساله، این را از نزدیک تجربه کرد. پس از مصرف یک سرکوب‌کننده اشتها مشابه اوزمپیک، تقریباً به طور کامل غذا خوردن را متوقف کرد و حدود ۱۳ کیلوگرم وزن کم کرد، اما با تشخیص اسکوربوت غافلگیر شد. 

ویلیامز احساسات خود را به طرز تکان‌دهنده‌ای توصیف کرد و گفت در حالی که از رسیدن به وزن کم ظاهراً خوشحال بود، در واقع دچار غم، افسردگی و خستگی مداوم بود. او حتی نگرانی‌ها در مورد لاغری بیش از حد خود را به عنوان یک "جایزه بزرگ" به جای یک هشدار واقعی برای سلامتی می‌دانست.

سارا لیندسی، مربی شخصی سلبریتی‌ها و قهرمان سابق المپیک، که با ستاره‌هایی مانند پیرس مورگان و الی گولدینگ کار کرده است، تأیید می‌کند که این مشکل چنان گسترده شده است که حتی افراد لاغر نیز برای لاغرتر شدن از این دارو‌ها استفاده می‌کنند. این افراد در وضعیت اسفناک به او مراجعه می‌کنند: ضعیف، خسته، مبتلا به مشکلات گوارشی شدید و ریزش موی قابل توجه. بزرگترین نگرانی او حول اثرات درازمدت سوء تغذیه مزمن و احتمال بازگشت کمبود‌های تغذیه‌ای است که فکر می‌کردیم ریشه کن شده‌اند، مانند اسکوربوت.

به گفته کارشناسان، راه حل نه در قطع مصرف این داروها، بلکه در مصرف عاقلانه و آگاهانه آنهاست. به کسانی که این دارو‌ها را مصرف می‌کنند توصیه می‌شود که از یک رژیم غذایی متعادل و غنی از پروتئین پیروی کنند و برای حفظ توده عضلانی و جلوگیری از از دست دادن عضلات به جای از دست دادن چربی، تمرینات مقاومتی انجام دهند.

منبع: دیلی میل

اخبار پیشنهادی
تبادل نظر
آدرس ایمیل خود را با فرمت مناسب وارد نمایید.
captcha
آخرین اخبار