در روزگاری که نام مولانا با حواشی رسانهای و روایتهای سطحی گره خورده، بازخوانی مجاهدتِ خاموشِ پژوهشگران ایرانی ضروری است؛ دانشمندانی که با سلاحِ نسخهشناسی و اندیشه، فراتر از جنجالهای سلبریتیزده، از شناسنامه فرهنگی و اصالت میراث جلالالدین پاسداری کردند.
مولانا در فرهنگ بشری یک "واقعیت بزرگ و قدرتمند" است؛ قارهای بکر، نامکشوف و سرشار از ثروت که جویندگان طلا برای یافتن رگههای الماس در دشت و درّه و دیواره هایش مسابقه میدهند. با اینهمه به نظر میرسد او هنوز موجودی ناشناخته برای انسان است؛ مثل همان فیلی که داستان "فیل در خانه تاریک" در مثنوی، از ناشناخته ماندنش حکایت میکند.
مولانا به درستی به عنوان قلهای در عرفان اسلامی شناخته میشود. تفسیر اثر جاودان او مثنوی معنوی، همواره نیازمند روشی جامع، چندوجهی و متعهد به درک عمیق تجربه زیسته و معرفتی آن عارف بزرگ است.
به بهانه روز بزرگداشت مولانا ، در محضر کتاب مثنوی معنوی نشستیم تا از آموزههای آن یاد بگیریم؛ آموزههایی که میتوانند روزمرگی ما را از بین ببرند و زندگیمان را روشنتر سازند.